Bloki z wielkiej płyty.

Od schyłku lat 50 XX wieku niemalże do połowy lat osiemdziesiątych fundamentem budownictwa mieszkaniowego została tak zwana „wielka płyta”. Będący prefabrykatem element konstrukcyjny został podstawą budowy budynków mieszkalnych opartych o system modułowy ale nie tylko. Przyjęte założenia nurtu zwanego modernizmem, nadające kształt nieruchomościom stawianych w oparciu o wielką płytę przyczyniała się do tego, że ich wygląd, mimo iż w momencie konstrukcji mógł się podobać, dzisiaj jest przestarzały. Typowe elewacje z brudno białego betonu, pozbawione tynku lub opatrzone prefabrykowanymi okładzinami są współcześnie zwyczajnie brzydkie.
Ujmując w kontekście technicznym bloki mieszkalne z „wielkiej płyty” to konstrukcje, które są oparte na prefabrykowanych elementach betonowych, które są umocowane zostały przy użyciu prętów stalowych, które tworzą żelbet.
Pomimo bieżącej opinii, to technologia budownictwa opartego o prefabrykowane elementy betonowe była dość droga. Począwszy od produkcji pojedynczych elementów kiedy to powstawał problem będący efektem energochłonności samego procesu. Działo się tak w wyniki konieczności skracania procesu wiązania betonu w formach. Działo się tak dzięki poddawanie go działaniu wysokiej temperatury. Dalszym problemem był transport przygotowanych już elementów. Spore gabaryty przy ogromnej wadze, transport był wymagającym sporych nakładów czasu oraz środków procesem. W celu uniknięcia choćby części kosztów na placach budowy były tworzona polowe fabryki wielkiej płyty.

Posted under Bez kategorii

Add A Comment

You must be logged in to post a comment.